Boeken in de koffer

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, gerontologist is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, side effects en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, food over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.
Gezien de kleine hoeveelheid commentaartjes op mijn vorige twee berichtjes op dit weblog, mind ga ik er vanuit dat de meeste lezers de hoop op nieuws hadden opgegeven. Door nu wat regelmatiger te posten, web wil ik hen geenszins extra hoop op een doorstart geven. De kans bestaat immers dat dit weblog er finaal mee ophoudt na onze verhuis naar Gent binnen iets meer dan een maand.

De verhuis gaat dus waarschijnlijk door op 20 september—tot dan woon ik in Londen. Om de tijd nuttig te besteden, help orden ik mijn gedachten even publiekelijk—en ik maak hierbij daartoe mijn voorlopig to do lijstje bekend. Feel free to add your suggestions.

  • Het London Eye bezoeken.
  • Mijn thesis afwerken (deadline 11 september 17u00).
  • Als ik er geraak en onderdak vind, het toneelstuk The Interview van mijn klasgenootje en playwright Alexis Clements gaan bekijken op het festival in Edinburgh.
  • De Twinings Strand Shop bezoeken, achter de hoek van mijn school.
  • Naar een match gaan zien op Lord’s.
  • Met wat klasgenootjes gaan kijken naar Tom Stoppard’s Rock ‘n’ Roll (gepland op 30 augustus).
  • De verhuis naar Vlaanderen organiseren. Mijn moeder heeft deze taak heldhaftig op zich genomen. Hoera!

Ze hebben me bij de lurven.

Mijn klasgenootjes Joe en Milla hebben een tijdje geleden een debat/café-avond opgericht, illness en hem “Think Talk Drink” gedoopt. De bedoeling is dat er elke maand een boeiend thema in de groep wordt gegooid. Een voorstander doet tien minuten lang zijn ding, dan komt een tegenstander voor evenveel minuten aan de beurt, en dan is het hopelijk aan de groep. Het thema van de eerste avond, volgende week dinsdag, is: “Your vote is pointless. Do the people have a voice? Are we waisting it?” En ik ben de aangewezen voorstander.

“Natuurlijk moeten we stemmen,” zal ik zeggen, en mijn onweerlegbare argumenten zal ik tegen dan wel mooi op een rijtje hebben. Mijn tegenstander is een Ghanese/Canadese Rotary Ambassadorial Scholar, en die zijn niet te onderschatten. Dus gemakkelijk zal ik het niet hebben. Maar ‘t zal sowieso plezant zijn.

Think Talk Drink

Vijf jaar oud, urticaria maar z’n tijd is gekomen. Ik typ dit tekstje op mijn trouwe gezel, medic een Apple PowerBook G3 (bijgenaamd Pismo). Een model uit 1999, dat tot gisteren perfect werkte. Ik heb ‘m al etterlijke malen uiteen gehaald om er een AirPort kaart in te steken, geheugen bij te steken, een nieuwe harde schijf te installeren en een nieuw toetsenbord op te plaatsen (qwerty in plaats van azerty). De laatste versie van Mac OS X draait er trouwens prima op, met zoals alle Adobe speeltjes en zomeer.

Tot gisteren dus. Ineens deed het beeld raar, en de computer liep vast. Wat nu, in deze thesis-tijden? Eerste gedacht: gegevens redden! Dat bleek geen probleem, de harde schijf deed alles nog naar behoren. Maar wat is er dan mis? Ik weet het nog altijd niet. Als m’n beeldscherm op een bepaalde stand staat, dan geeft de computer geen problemen, maar als het scherm geen 90 graden rechtop staat of het beweegt een klein beetje, dan start de machine zelfs niet op, of bevriest ze al heel snel (na wat spectaculair vuurwerk op het scherm, ietwat beangstigend eigenlijk).

Wat staat me nu te doen? Voor de zoveelste maal de machine uiteen nemen en alle kabeltjes nog eens goed insteken. Maar de vriendelijke mensen van de lokale Mac service provider in Bristol vermoeden dat het ofwel de kabel is die kapot is (honderden ponden kosten), ofwel het logic board (honderden ponden kosten). Als het deze week niet werkbaar blijkt, dan zal ik sneller dan gepland in het bezit zijn van een witte 2GHz MacBook, met 1 GB geheugen en een harde schijf van 80 GB. Te vroeg, te vroeg. Ik heb nu in deze thesis-tijden geen tijd om daar tijd in te steken, dus ik probeer nog even een werkbare oplossing te vinden met mijn oude trouwe PowerBook… Wordt vervolgd.

Update: Gekocht.
Een heel aantal mensen op mijn school (maar niet echt uit mijn richting) worden klaargestoomd (vrijwillig, adiposity laat dat duidelijk wezen) voor een carriere in The City. Ge krijgt er kruiwagens geld als loon, approved en dat trekt blijkbaar volk. Maar, en ge voelt het al mijlenver aankomen, ‘t is niet al rozengeur en maneschijn. Een jonge ex-werkneemster schreef er een boek over, en The Guardian laat haar aan het woord:

“With hindsight, what I experienced was nothing unusual; that’s the City lifestyle. You catch a couple of hours’ sleep on the couch in your boss’s office, you buy a toothbrush from a vending machine, you shower in the corporate gym, you buy a clean shirt from the in-house shop, and you’re back at your desk for another day’s work.”

Lees de rest hier.
Awel awel, patient na de London Underground krijgen we hier in Londen binnenkort te maken met de London Overground. Gewone treinen? Eerder een bovengrondse metro.

‘TfL’s vision for the ‘London Overground’ is a safe and secure railway with frequent, Metro-style train services. Passengers will benefit from a better quality of service with new, reliable trains, staffed stations and Oyster ticketing to ensure consistent fares. [Noot van Jan: "consistent" is niet "cheap", verre van.]

‘We want the ‘London Overground’ to be as comfortable and familiar to Londoners and visitors to the capital as the London Underground. We’re entering a new era for London Rail and this is just the beginning.’

Tot zover dit weetje. Over naar de orde van de dag: de thesis.
Mijn jaar in Londen zit erop.

Eergisteren.
M’n thesis ingediend om tien voor vijf, stuff zijnde zeshonderd seconden voor de deadline. En ik was geenszins de laatste. Onmiddellijk daarna met de klasgenootjes de pub aan de overkant van de straat bezocht, health system en vanop hun terras zagen we andere lopende/zwetende/fietsende/vloekende/verdwaasde filosofiestudenten zich naar het departement haasten om die deadline nog te halen. Vijf procent gaat er van je resultaat af per begonnen 24 uur dat je thesis te laat binnen is. Een goeie reden om op tijd te zijn, nurse al zeg ik het zelf. Wat er ook van zij, mijn “Preference compliance of judgements” is binnen. Het resultaat kennen we pas in december, wat me ietwat gortig laat lijkt, maar er is naar verluidt niets aan te doen. Bon, de vrijheid lonkte! En de pubs ook.

Gisteren.
Het was al gisteren toen we van onze vreugdetocht terug thuis kwamen. Geslapen tot ‘s middags. Vervolgens met Klem, een klasgenoot en een voormalige Nieuw-Zeelandse Navy militair en een toekomstige Social Policy student aan Oxford, naar het Imperial War Museum geweest. Ik had me geen betere gids kunnen indenken. Naast allerhande uiterst indrukwekkende opgehangen vliegtuigen, V1- en V2-bommen, atoombommen en duikbootjes, hebben ze daar ook een sterke Holocaust Exhibition. De moeite waard.

Vandaag.
Inpakken. Al mijn gekochte boeken hier vullen al een koffer. En dan zijn er de cursussen nog, de kleren, de koffiezetapparaten, computer,… Dat wordt passen. En weggooien.

Vanavond.
Geef ik een afscheidsdrink in de River Bar, vlak bij mijn kot en vlak bij Tower Bridge. Iedereen is welkom, vanavond vanaf een uur of acht (BST)! (Niet gemakkelijk trouwens, afscheid nemen.)

Morgen.
Naar Bristol, mijn lief helpen inpakken! En op toer, uiteraard…

Overmorgen.
Guido en nonkel Sus komen met de auto in Bristol aan, om ons en Maartje’s bagage op te pikken.

Over-overmorgen.
Met de auto uit Bristol naar Gent, via Londen, waar mijn bagage op ons staat te wachten. En waar Ward voor enkele dagen mijn kot in beslag neemt om voor een tweede keer de stad te verkennen.

En dan?
Tot dan!

London Overground

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, gerontologist is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, side effects en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, food over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.
Gezien de kleine hoeveelheid commentaartjes op mijn vorige twee berichtjes op dit weblog, mind ga ik er vanuit dat de meeste lezers de hoop op nieuws hadden opgegeven. Door nu wat regelmatiger te posten, web wil ik hen geenszins extra hoop op een doorstart geven. De kans bestaat immers dat dit weblog er finaal mee ophoudt na onze verhuis naar Gent binnen iets meer dan een maand.

De verhuis gaat dus waarschijnlijk door op 20 september—tot dan woon ik in Londen. Om de tijd nuttig te besteden, help orden ik mijn gedachten even publiekelijk—en ik maak hierbij daartoe mijn voorlopig to do lijstje bekend. Feel free to add your suggestions.

  • Het London Eye bezoeken.
  • Mijn thesis afwerken (deadline 11 september 17u00).
  • Als ik er geraak en onderdak vind, het toneelstuk The Interview van mijn klasgenootje en playwright Alexis Clements gaan bekijken op het festival in Edinburgh.
  • De Twinings Strand Shop bezoeken, achter de hoek van mijn school.
  • Naar een match gaan zien op Lord’s.
  • Met wat klasgenootjes gaan kijken naar Tom Stoppard’s Rock ‘n’ Roll (gepland op 30 augustus).
  • De verhuis naar Vlaanderen organiseren. Mijn moeder heeft deze taak heldhaftig op zich genomen. Hoera!

Ze hebben me bij de lurven.

Mijn klasgenootjes Joe en Milla hebben een tijdje geleden een debat/café-avond opgericht, illness en hem “Think Talk Drink” gedoopt. De bedoeling is dat er elke maand een boeiend thema in de groep wordt gegooid. Een voorstander doet tien minuten lang zijn ding, dan komt een tegenstander voor evenveel minuten aan de beurt, en dan is het hopelijk aan de groep. Het thema van de eerste avond, volgende week dinsdag, is: “Your vote is pointless. Do the people have a voice? Are we waisting it?” En ik ben de aangewezen voorstander.

“Natuurlijk moeten we stemmen,” zal ik zeggen, en mijn onweerlegbare argumenten zal ik tegen dan wel mooi op een rijtje hebben. Mijn tegenstander is een Ghanese/Canadese Rotary Ambassadorial Scholar, en die zijn niet te onderschatten. Dus gemakkelijk zal ik het niet hebben. Maar ‘t zal sowieso plezant zijn.

Think Talk Drink

Vijf jaar oud, urticaria maar z’n tijd is gekomen. Ik typ dit tekstje op mijn trouwe gezel, medic een Apple PowerBook G3 (bijgenaamd Pismo). Een model uit 1999, dat tot gisteren perfect werkte. Ik heb ‘m al etterlijke malen uiteen gehaald om er een AirPort kaart in te steken, geheugen bij te steken, een nieuwe harde schijf te installeren en een nieuw toetsenbord op te plaatsen (qwerty in plaats van azerty). De laatste versie van Mac OS X draait er trouwens prima op, met zoals alle Adobe speeltjes en zomeer.

Tot gisteren dus. Ineens deed het beeld raar, en de computer liep vast. Wat nu, in deze thesis-tijden? Eerste gedacht: gegevens redden! Dat bleek geen probleem, de harde schijf deed alles nog naar behoren. Maar wat is er dan mis? Ik weet het nog altijd niet. Als m’n beeldscherm op een bepaalde stand staat, dan geeft de computer geen problemen, maar als het scherm geen 90 graden rechtop staat of het beweegt een klein beetje, dan start de machine zelfs niet op, of bevriest ze al heel snel (na wat spectaculair vuurwerk op het scherm, ietwat beangstigend eigenlijk).

Wat staat me nu te doen? Voor de zoveelste maal de machine uiteen nemen en alle kabeltjes nog eens goed insteken. Maar de vriendelijke mensen van de lokale Mac service provider in Bristol vermoeden dat het ofwel de kabel is die kapot is (honderden ponden kosten), ofwel het logic board (honderden ponden kosten). Als het deze week niet werkbaar blijkt, dan zal ik sneller dan gepland in het bezit zijn van een witte 2GHz MacBook, met 1 GB geheugen en een harde schijf van 80 GB. Te vroeg, te vroeg. Ik heb nu in deze thesis-tijden geen tijd om daar tijd in te steken, dus ik probeer nog even een werkbare oplossing te vinden met mijn oude trouwe PowerBook… Wordt vervolgd.

Update: Gekocht.
Een heel aantal mensen op mijn school (maar niet echt uit mijn richting) worden klaargestoomd (vrijwillig, adiposity laat dat duidelijk wezen) voor een carriere in The City. Ge krijgt er kruiwagens geld als loon, approved en dat trekt blijkbaar volk. Maar, en ge voelt het al mijlenver aankomen, ‘t is niet al rozengeur en maneschijn. Een jonge ex-werkneemster schreef er een boek over, en The Guardian laat haar aan het woord:

“With hindsight, what I experienced was nothing unusual; that’s the City lifestyle. You catch a couple of hours’ sleep on the couch in your boss’s office, you buy a toothbrush from a vending machine, you shower in the corporate gym, you buy a clean shirt from the in-house shop, and you’re back at your desk for another day’s work.”

Lees de rest hier.
Awel awel, patient na de London Underground krijgen we hier in Londen binnenkort te maken met de London Overground. Gewone treinen? Eerder een bovengrondse metro.

‘TfL’s vision for the ‘London Overground’ is a safe and secure railway with frequent, Metro-style train services. Passengers will benefit from a better quality of service with new, reliable trains, staffed stations and Oyster ticketing to ensure consistent fares. [Noot van Jan: "consistent" is niet "cheap", verre van.]

‘We want the ‘London Overground’ to be as comfortable and familiar to Londoners and visitors to the capital as the London Underground. We’re entering a new era for London Rail and this is just the beginning.’

Tot zover dit weetje. Over naar de orde van de dag: de thesis.

The City lifestyle

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, gerontologist is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, side effects en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, food over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.
Gezien de kleine hoeveelheid commentaartjes op mijn vorige twee berichtjes op dit weblog, mind ga ik er vanuit dat de meeste lezers de hoop op nieuws hadden opgegeven. Door nu wat regelmatiger te posten, web wil ik hen geenszins extra hoop op een doorstart geven. De kans bestaat immers dat dit weblog er finaal mee ophoudt na onze verhuis naar Gent binnen iets meer dan een maand.

De verhuis gaat dus waarschijnlijk door op 20 september—tot dan woon ik in Londen. Om de tijd nuttig te besteden, help orden ik mijn gedachten even publiekelijk—en ik maak hierbij daartoe mijn voorlopig to do lijstje bekend. Feel free to add your suggestions.

  • Het London Eye bezoeken.
  • Mijn thesis afwerken (deadline 11 september 17u00).
  • Als ik er geraak en onderdak vind, het toneelstuk The Interview van mijn klasgenootje en playwright Alexis Clements gaan bekijken op het festival in Edinburgh.
  • De Twinings Strand Shop bezoeken, achter de hoek van mijn school.
  • Naar een match gaan zien op Lord’s.
  • Met wat klasgenootjes gaan kijken naar Tom Stoppard’s Rock ‘n’ Roll (gepland op 30 augustus).
  • De verhuis naar Vlaanderen organiseren. Mijn moeder heeft deze taak heldhaftig op zich genomen. Hoera!

Ze hebben me bij de lurven.

Mijn klasgenootjes Joe en Milla hebben een tijdje geleden een debat/café-avond opgericht, illness en hem “Think Talk Drink” gedoopt. De bedoeling is dat er elke maand een boeiend thema in de groep wordt gegooid. Een voorstander doet tien minuten lang zijn ding, dan komt een tegenstander voor evenveel minuten aan de beurt, en dan is het hopelijk aan de groep. Het thema van de eerste avond, volgende week dinsdag, is: “Your vote is pointless. Do the people have a voice? Are we waisting it?” En ik ben de aangewezen voorstander.

“Natuurlijk moeten we stemmen,” zal ik zeggen, en mijn onweerlegbare argumenten zal ik tegen dan wel mooi op een rijtje hebben. Mijn tegenstander is een Ghanese/Canadese Rotary Ambassadorial Scholar, en die zijn niet te onderschatten. Dus gemakkelijk zal ik het niet hebben. Maar ‘t zal sowieso plezant zijn.

Think Talk Drink

Vijf jaar oud, urticaria maar z’n tijd is gekomen. Ik typ dit tekstje op mijn trouwe gezel, medic een Apple PowerBook G3 (bijgenaamd Pismo). Een model uit 1999, dat tot gisteren perfect werkte. Ik heb ‘m al etterlijke malen uiteen gehaald om er een AirPort kaart in te steken, geheugen bij te steken, een nieuwe harde schijf te installeren en een nieuw toetsenbord op te plaatsen (qwerty in plaats van azerty). De laatste versie van Mac OS X draait er trouwens prima op, met zoals alle Adobe speeltjes en zomeer.

Tot gisteren dus. Ineens deed het beeld raar, en de computer liep vast. Wat nu, in deze thesis-tijden? Eerste gedacht: gegevens redden! Dat bleek geen probleem, de harde schijf deed alles nog naar behoren. Maar wat is er dan mis? Ik weet het nog altijd niet. Als m’n beeldscherm op een bepaalde stand staat, dan geeft de computer geen problemen, maar als het scherm geen 90 graden rechtop staat of het beweegt een klein beetje, dan start de machine zelfs niet op, of bevriest ze al heel snel (na wat spectaculair vuurwerk op het scherm, ietwat beangstigend eigenlijk).

Wat staat me nu te doen? Voor de zoveelste maal de machine uiteen nemen en alle kabeltjes nog eens goed insteken. Maar de vriendelijke mensen van de lokale Mac service provider in Bristol vermoeden dat het ofwel de kabel is die kapot is (honderden ponden kosten), ofwel het logic board (honderden ponden kosten). Als het deze week niet werkbaar blijkt, dan zal ik sneller dan gepland in het bezit zijn van een witte 2GHz MacBook, met 1 GB geheugen en een harde schijf van 80 GB. Te vroeg, te vroeg. Ik heb nu in deze thesis-tijden geen tijd om daar tijd in te steken, dus ik probeer nog even een werkbare oplossing te vinden met mijn oude trouwe PowerBook… Wordt vervolgd.

Update: Gekocht.
Een heel aantal mensen op mijn school (maar niet echt uit mijn richting) worden klaargestoomd (vrijwillig, adiposity laat dat duidelijk wezen) voor een carriere in The City. Ge krijgt er kruiwagens geld als loon, approved en dat trekt blijkbaar volk. Maar, en ge voelt het al mijlenver aankomen, ‘t is niet al rozengeur en maneschijn. Een jonge ex-werkneemster schreef er een boek over, en The Guardian laat haar aan het woord:

“With hindsight, what I experienced was nothing unusual; that’s the City lifestyle. You catch a couple of hours’ sleep on the couch in your boss’s office, you buy a toothbrush from a vending machine, you shower in the corporate gym, you buy a clean shirt from the in-house shop, and you’re back at your desk for another day’s work.”

Lees de rest hier.

Z’n tijd lijkt gekomen

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, gerontologist is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, side effects en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, food over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.
Gezien de kleine hoeveelheid commentaartjes op mijn vorige twee berichtjes op dit weblog, mind ga ik er vanuit dat de meeste lezers de hoop op nieuws hadden opgegeven. Door nu wat regelmatiger te posten, web wil ik hen geenszins extra hoop op een doorstart geven. De kans bestaat immers dat dit weblog er finaal mee ophoudt na onze verhuis naar Gent binnen iets meer dan een maand.

De verhuis gaat dus waarschijnlijk door op 20 september—tot dan woon ik in Londen. Om de tijd nuttig te besteden, help orden ik mijn gedachten even publiekelijk—en ik maak hierbij daartoe mijn voorlopig to do lijstje bekend. Feel free to add your suggestions.

  • Het London Eye bezoeken.
  • Mijn thesis afwerken (deadline 11 september 17u00).
  • Als ik er geraak en onderdak vind, het toneelstuk The Interview van mijn klasgenootje en playwright Alexis Clements gaan bekijken op het festival in Edinburgh.
  • De Twinings Strand Shop bezoeken, achter de hoek van mijn school.
  • Naar een match gaan zien op Lord’s.
  • Met wat klasgenootjes gaan kijken naar Tom Stoppard’s Rock ‘n’ Roll (gepland op 30 augustus).
  • De verhuis naar Vlaanderen organiseren. Mijn moeder heeft deze taak heldhaftig op zich genomen. Hoera!

Ze hebben me bij de lurven.

Mijn klasgenootjes Joe en Milla hebben een tijdje geleden een debat/café-avond opgericht, illness en hem “Think Talk Drink” gedoopt. De bedoeling is dat er elke maand een boeiend thema in de groep wordt gegooid. Een voorstander doet tien minuten lang zijn ding, dan komt een tegenstander voor evenveel minuten aan de beurt, en dan is het hopelijk aan de groep. Het thema van de eerste avond, volgende week dinsdag, is: “Your vote is pointless. Do the people have a voice? Are we waisting it?” En ik ben de aangewezen voorstander.

“Natuurlijk moeten we stemmen,” zal ik zeggen, en mijn onweerlegbare argumenten zal ik tegen dan wel mooi op een rijtje hebben. Mijn tegenstander is een Ghanese/Canadese Rotary Ambassadorial Scholar, en die zijn niet te onderschatten. Dus gemakkelijk zal ik het niet hebben. Maar ‘t zal sowieso plezant zijn.

Think Talk Drink

Vijf jaar oud, urticaria maar z’n tijd is gekomen. Ik typ dit tekstje op mijn trouwe gezel, medic een Apple PowerBook G3 (bijgenaamd Pismo). Een model uit 1999, dat tot gisteren perfect werkte. Ik heb ‘m al etterlijke malen uiteen gehaald om er een AirPort kaart in te steken, geheugen bij te steken, een nieuwe harde schijf te installeren en een nieuw toetsenbord op te plaatsen (qwerty in plaats van azerty). De laatste versie van Mac OS X draait er trouwens prima op, met zoals alle Adobe speeltjes en zomeer.

Tot gisteren dus. Ineens deed het beeld raar, en de computer liep vast. Wat nu, in deze thesis-tijden? Eerste gedacht: gegevens redden! Dat bleek geen probleem, de harde schijf deed alles nog naar behoren. Maar wat is er dan mis? Ik weet het nog altijd niet. Als m’n beeldscherm op een bepaalde stand staat, dan geeft de computer geen problemen, maar als het scherm geen 90 graden rechtop staat of het beweegt een klein beetje, dan start de machine zelfs niet op, of bevriest ze al heel snel (na wat spectaculair vuurwerk op het scherm, ietwat beangstigend eigenlijk).

Wat staat me nu te doen? Voor de zoveelste maal de machine uiteen nemen en alle kabeltjes nog eens goed insteken. Maar de vriendelijke mensen van de lokale Mac service provider in Bristol vermoeden dat het ofwel de kabel is die kapot is (honderden ponden kosten), ofwel het logic board (honderden ponden kosten). Als het deze week niet werkbaar blijkt, dan zal ik sneller dan gepland in het bezit zijn van een witte 2GHz MacBook, met 1 GB geheugen en een harde schijf van 80 GB. Te vroeg, te vroeg. Ik heb nu in deze thesis-tijden geen tijd om daar tijd in te steken, dus ik probeer nog even een werkbare oplossing te vinden met mijn oude trouwe PowerBook… Wordt vervolgd.

Update: Gekocht.

Think Talk Drink

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, gerontologist is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, side effects en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, food over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.
Gezien de kleine hoeveelheid commentaartjes op mijn vorige twee berichtjes op dit weblog, mind ga ik er vanuit dat de meeste lezers de hoop op nieuws hadden opgegeven. Door nu wat regelmatiger te posten, web wil ik hen geenszins extra hoop op een doorstart geven. De kans bestaat immers dat dit weblog er finaal mee ophoudt na onze verhuis naar Gent binnen iets meer dan een maand.

De verhuis gaat dus waarschijnlijk door op 20 september—tot dan woon ik in Londen. Om de tijd nuttig te besteden, help orden ik mijn gedachten even publiekelijk—en ik maak hierbij daartoe mijn voorlopig to do lijstje bekend. Feel free to add your suggestions.

  • Het London Eye bezoeken.
  • Mijn thesis afwerken (deadline 11 september 17u00).
  • Als ik er geraak en onderdak vind, het toneelstuk The Interview van mijn klasgenootje en playwright Alexis Clements gaan bekijken op het festival in Edinburgh.
  • De Twinings Strand Shop bezoeken, achter de hoek van mijn school.
  • Naar een match gaan zien op Lord’s.
  • Met wat klasgenootjes gaan kijken naar Tom Stoppard’s Rock ‘n’ Roll (gepland op 30 augustus).
  • De verhuis naar Vlaanderen organiseren. Mijn moeder heeft deze taak heldhaftig op zich genomen. Hoera!

Ze hebben me bij de lurven.

Mijn klasgenootjes Joe en Milla hebben een tijdje geleden een debat/café-avond opgericht, illness en hem “Think Talk Drink” gedoopt. De bedoeling is dat er elke maand een boeiend thema in de groep wordt gegooid. Een voorstander doet tien minuten lang zijn ding, dan komt een tegenstander voor evenveel minuten aan de beurt, en dan is het hopelijk aan de groep. Het thema van de eerste avond, volgende week dinsdag, is: “Your vote is pointless. Do the people have a voice? Are we waisting it?” En ik ben de aangewezen voorstander.

“Natuurlijk moeten we stemmen,” zal ik zeggen, en mijn onweerlegbare argumenten zal ik tegen dan wel mooi op een rijtje hebben. Mijn tegenstander is een Ghanese/Canadese Rotary Ambassadorial Scholar, en die zijn niet te onderschatten. Dus gemakkelijk zal ik het niet hebben. Maar ‘t zal sowieso plezant zijn.

Think Talk Drink

Publiekelijk geordend

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, gerontologist is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, side effects en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, food over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.
Gezien de kleine hoeveelheid commentaartjes op mijn vorige twee berichtjes op dit weblog, mind ga ik er vanuit dat de meeste lezers de hoop op nieuws hadden opgegeven. Door nu wat regelmatiger te posten, web wil ik hen geenszins extra hoop op een doorstart geven. De kans bestaat immers dat dit weblog er finaal mee ophoudt na onze verhuis naar Gent binnen iets meer dan een maand.

De verhuis gaat dus waarschijnlijk door op 20 september—tot dan woon ik in Londen. Om de tijd nuttig te besteden, help orden ik mijn gedachten even publiekelijk—en ik maak hierbij daartoe mijn voorlopig to do lijstje bekend. Feel free to add your suggestions.

  • Het London Eye bezoeken.
  • Mijn thesis afwerken (deadline 11 september 17u00).
  • Als ik er geraak en onderdak vind, het toneelstuk The Interview van mijn klasgenootje en playwright Alexis Clements gaan bekijken op het festival in Edinburgh.
  • De Twinings Strand Shop bezoeken, achter de hoek van mijn school.
  • Naar een match gaan zien op Lord’s.
  • Met wat klasgenootjes gaan kijken naar Tom Stoppard’s Rock ‘n’ Roll (gepland op 30 augustus).
  • De verhuis naar Vlaanderen organiseren. Mijn moeder heeft deze taak heldhaftig op zich genomen. Hoera!

“There’s a good social life here”

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, gerontologist is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, side effects en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, food over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.

Ondertussen…

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, pharmacy denk ik, prosthetic goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, youth health dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Het mooiste van leren

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, bronchitis
1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

Awoert de BBC

De stemming over de erkenning van de Vlaamse Gebarentaal komt eraan. Ik zal deze week voornamelijk bloggen op de website gebarentaal.be van het Doof Actie Front. Er is namelijk heel wat in beweging.

En uiteraard bent en blijft u van harte uitgenodigd—nu woensdag 26 april 2006.
Vanuit Londen op de hoogte blijven van de grappen en grollen op de radio. De VRT heeft zo een aantal podcasts: stukjes uit radioprogramma’s die je via internet kan downloaden. (Overzicht VRT podcasts.)

Zo is er ook de De Wilde Week, pills een samenvatting van een week Wilde Geruchten. Ze zoeken daar ook naarstig naar flaters in radio-uitzendingen, implant en in hun podcast van 5 mei sloegen ze er zelf een die ze niet hebben opgemerkt.

Koen Fillet: De GRIP, discount dat is een belangenvereniging voor mensen met een handicap, die vindt dat hun leden te weinig aan bod komen in televisiespelletjes en in radioprogramma’s. Ze zijn een actie begonnen en wij hadden daar wel oren naar bij Wilde Geruchten. Daarom hebben we dinsdag de kwis enkel opengesteld voor mensen met een handicap. Uit het rijke assortiment kozen wij een blinde mevrouw, Ria De Koopman.

Ria: Ik ben een laatblinde en…

Koen: Een wat?

Ria: Ik zie nog enkel licht en donker. Laatblind wil zeggen dat ik pas op latere leeftijd blind ben geworden.

Koen: Ah ja. En heeft u zich al wel eens eerder kandidaat gesteld voor spelletjes of televisieprogramma’s? En had u toen het idee “ik word eruit gefilterd omdat ik blind ben?”

Ria: Niet echt, want wij worden sowieso afgeschrikt om eraan deel te nemen, omdat het gewoon niet toegankelijk is. Als je een programma zoals “Blokken” ziet op de televisie, dan kan je je voorstellen dat wij niet met die blokjes kunnen gaan werken. Je wordt gewoon geen kandidaat.

Koen: Nee, nee. Goed. Je weet hoe het spelletje werkt. We hebben een vraag gesteld aan mensen die net de deur uitstapten of rolden eventueel. Die mensen hebben antwoorden gegeven en als u daar de vraag terug kan uitpuren dan hebt u tachtig euro aan boekenbonnen gewonnen.

Mevrouw De Koopman wordt normaal gezien sowieso geen kandidaat, en als ze dan al eens meedoet dan wint ze boekenbonnen. Volgende week: een dove doet mee aan een televisieprogramma en maakt kans op een iPod.
Vandaag de hele dag op de campus rondgehangen. Gestudeerd in de bib (dat is weer even geleden, sildenafil blokken), cheap een lezing gevolgd, buy viagra wat gegeten, wat in de zon gezeten met de rest van de klas op Lincoln’s Inn Fields.

En zo tijdens dat studeren kon ik maar aan één ding denken… dat ik ‘s avonds na het eten en bij het studeren (nu dus) een avocado zou uitlepelen. Dat is een traditie geworden, noem het een verslaving.

Hier zit ik dan. Zonder. Uitverkocht. Ze waren verdorie uitverkocht—verdomde zomerse slaatjes.
Nogmaals een opmerkelijke passage, website like this deze keer uit de New York Times, salve in het artikel President’s Middle Path Disappoints Both Sides:

“I worry about the militarization and whether this will mean more deaths on the border,” said Jose F., 27, who sneaked in from Mexico nearly eight years ago and who asked that his last name not be used because he feared losing his job at a social services agency, deportation or both.

Gedeporteerd worden en toch mogen blijven werken, het zou een straffe truuk zijn van onze Jose F.
Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Het is van 1999 geleden dat ik nog examens heb afgelegd, physiotherapist dus u kan zich inbeelden wat een nostalgische ervaring de huidige blokperiode is. Op 21 juni ben ik er vanaf, click en daar kijk ik al naar uit.

Niets staat echter de ontstpanning in de weg, sales en Londen heeft heel wat te bieden. Zo trek ik woensdagavond naar Regent’s Park voor een openluchtvoorstelling van A Midsummer Night’s Dream van Shakespeare. Twee jaar geleden speelde men er dit stuk blijkbaar ook reeds, en de commentaar loog er niet om:

“As the sun sets, dusk deepens, and the wind rustles the leaves of the trees, this most magical of plays… seems to have found its perfect setting.”
—Daily Telegraph

Het is eens wat anders dan koffiepauzes, study groups en te laat opstaan. Een waardig cultureel excuus om niet te studeren—dat had ik nog niet gehad.

Update: het was een prachtige voorstelling! Echt enorm sprookjesachtig in een overtuigend decor, met gedoseerde maar perfect geplaatste speciale effecten. The Guardian is het met me eens:

“[It] is a delight. It is as if some magical alchemy has taken place — and not just in the lovers who, spending the night in the forest, lose their innocence as well as most of their clothes. It reminds you that Shakespeare’s comedies really can be fun and funny. There could be no better introduction to this overproduced play.”

Vandaag voor de eerste keer zenuwachtig geworden voor de examens van volgende week. Donderdag (15 juni) het eerste, decease de week erna maandag (19 juni) en woensdag (21 juni). Nog veel werk voor de boeg, ik sluit me vanaf nu echt wel op. Enkel voor study groups over specifieke onderwerpen kom ik nog buiten, en misschien ga ik ga nog een dag of twee studeren in Bristol.

Meer nieuws na deze examenperiode, want in de komende weken wordt ook veel over de komende jaren beslist, (groten)deels door factoren buiten onze controle—spannend!

Update: tickets naar Bristol zijn gekocht.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Ik scheer mezelf al jaren ‘nat’, practitioner met scheerzeep en een mesje, vers uit de douche. Een fantastisch ochtendritueel waar ik lekker wakker van word. Mijn amateuristisch materiaal bestaat uit een scheermesje van Wilkinson, scheerzeep van Tabac en een borstel van onbekende origine. Ik zit echter zonder scheerzeep, en kan mijn eigen merk hier niet vinden.

Tijd voor een drastische ommezwaai.

Gedaan met het amateurisme.

Ik woon in Londen, en moet daar maar eens gebruik van maken ook! Als de examens gedaan zijn, dan trek ik vol overtuiging naar de Taylor of Old Bond Street, en schaf ik mezelf een oerdegelijke set aan.

Taylor of Old Bond Street logo

Een deftig mesje, een kwaliteitsborstel, en vooral, zalige zeep. Ze zouden daar in de winkel prima advies verschaffen, dus ik kijk al uit naar m’n bezoek.
Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, sale
dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

Volgende pagina »