Boeken in de koffer

Mijn jaar in Londen zit erop.

Eergisteren.
M’n thesis ingediend om tien voor vijf, zijnde zeshonderd seconden voor de deadline. En ik was geenszins de laatste. Onmiddellijk daarna met de klasgenootjes de pub aan de overkant van de straat bezocht, en vanop hun terras zagen we andere lopende/zwetende/fietsende/vloekende/verdwaasde filosofiestudenten zich naar het departement haasten om die deadline nog te halen. Vijf procent gaat er van je resultaat af per begonnen 24 uur dat je thesis te laat binnen is. Een goeie reden om op tijd te zijn, al zeg ik het zelf. Wat er ook van zij, mijn “Preference compliance of judgements” is binnen. Het resultaat kennen we pas in december, wat me ietwat gortig laat lijkt, maar er is naar verluidt niets aan te doen. Bon, de vrijheid lonkte! En de pubs ook.

Gisteren.
Het was al gisteren toen we van onze vreugdetocht terug thuis kwamen. Geslapen tot ‘s middags. Vervolgens met Klem, een klasgenoot en een voormalige Nieuw-Zeelandse Navy militair en een toekomstige Social Policy student aan Oxford, naar het Imperial War Museum geweest. Ik had me geen betere gids kunnen indenken. Naast allerhande uiterst indrukwekkende opgehangen vliegtuigen, V1- en V2-bommen, atoombommen en duikbootjes, hebben ze daar ook een sterke Holocaust Exhibition. De moeite waard.

Vandaag.
Inpakken. Al mijn gekochte boeken hier vullen al een koffer. En dan zijn er de cursussen nog, de kleren, de koffiezetapparaten, computer,… Dat wordt passen. En weggooien.

Vanavond.
Geef ik een afscheidsdrink in de River Bar, vlak bij mijn kot en vlak bij Tower Bridge. Iedereen is welkom, vanavond vanaf een uur of acht (BST)! (Niet gemakkelijk trouwens, afscheid nemen.)

Morgen.
Naar Bristol, mijn lief helpen inpakken! En op toer, uiteraard…

Overmorgen.
Guido en nonkel Sus komen met de auto in Bristol aan, om ons en Maartje’s bagage op te pikken.

Over-overmorgen.
Met de auto uit Bristol naar Gent, via Londen, waar mijn bagage op ons staat te wachten. En waar Ward voor enkele dagen mijn kot in beslag neemt om voor een tweede keer de stad te verkennen.

En dan?
Tot dan!

London Overground

Awel awel, na de London Underground krijgen we hier in Londen binnenkort te maken met de London Overground. Gewone treinen? Eerder een bovengrondse metro.

‘TfL’s vision for the ‘London Overground’ is a safe and secure railway with frequent, Metro-style train services. Passengers will benefit from a better quality of service with new, reliable trains, staffed stations and Oyster ticketing to ensure consistent fares. [Noot van Jan: "consistent" is niet "cheap", verre van.]

‘We want the ‘London Overground’ to be as comfortable and familiar to Londoners and visitors to the capital as the London Underground. We’re entering a new era for London Rail and this is just the beginning.’

Tot zover dit weetje. Over naar de orde van de dag: de thesis.

The City lifestyle

Een heel aantal mensen op mijn school (maar niet echt uit mijn richting) worden klaargestoomd (vrijwillig, laat dat duidelijk wezen) voor een carriere in The City. Ge krijgt er kruiwagens geld als loon, en dat trekt blijkbaar volk. Maar, en ge voelt het al mijlenver aankomen, ‘t is niet al rozengeur en maneschijn. Een jonge ex-werkneemster schreef er een boek over, en The Guardian laat haar aan het woord:

“With hindsight, what I experienced was nothing unusual; that’s the City lifestyle. You catch a couple of hours’ sleep on the couch in your boss’s office, you buy a toothbrush from a vending machine, you shower in the corporate gym, you buy a clean shirt from the in-house shop, and you’re back at your desk for another day’s work.”

Lees de rest hier.

Z’n tijd lijkt gekomen

Vijf jaar oud, maar z’n tijd is gekomen. Ik typ dit tekstje op mijn trouwe gezel, een Apple PowerBook G3 (bijgenaamd Pismo). Een model uit 1999, dat tot gisteren perfect werkte. Ik heb ‘m al etterlijke malen uiteen gehaald om er een AirPort kaart in te steken, geheugen bij te steken, een nieuwe harde schijf te installeren en een nieuw toetsenbord op te plaatsen (qwerty in plaats van azerty). De laatste versie van Mac OS X draait er trouwens prima op, met zoals alle Adobe speeltjes en zomeer.

Tot gisteren dus. Ineens deed het beeld raar, en de computer liep vast. Wat nu, in deze thesis-tijden? Eerste gedacht: gegevens redden! Dat bleek geen probleem, de harde schijf deed alles nog naar behoren. Maar wat is er dan mis? Ik weet het nog altijd niet. Als m’n beeldscherm op een bepaalde stand staat, dan geeft de computer geen problemen, maar als het scherm geen 90 graden rechtop staat of het beweegt een klein beetje, dan start de machine zelfs niet op, of bevriest ze al heel snel (na wat spectaculair vuurwerk op het scherm, ietwat beangstigend eigenlijk).

Wat staat me nu te doen? Voor de zoveelste maal de machine uiteen nemen en alle kabeltjes nog eens goed insteken. Maar de vriendelijke mensen van de lokale Mac service provider in Bristol vermoeden dat het ofwel de kabel is die kapot is (honderden ponden kosten), ofwel het logic board (honderden ponden kosten). Als het deze week niet werkbaar blijkt, dan zal ik sneller dan gepland in het bezit zijn van een witte 2GHz MacBook, met 1 GB geheugen en een harde schijf van 80 GB. Te vroeg, te vroeg. Ik heb nu in deze thesis-tijden geen tijd om daar tijd in te steken, dus ik probeer nog even een werkbare oplossing te vinden met mijn oude trouwe PowerBook… Wordt vervolgd.

Update: Gekocht.

Think Talk Drink

Ze hebben me bij de lurven.

Mijn klasgenootjes Joe en Milla hebben een tijdje geleden een debat/café-avond opgericht, en hem “Think Talk Drink” gedoopt. De bedoeling is dat er elke maand een boeiend thema in de groep wordt gegooid. Een voorstander doet tien minuten lang zijn ding, dan komt een tegenstander voor evenveel minuten aan de beurt, en dan is het hopelijk aan de groep. Het thema van de eerste avond, volgende week dinsdag, is: “Your vote is pointless. Do the people have a voice? Are we waisting it?” En ik ben de aangewezen voorstander.

“Natuurlijk moeten we stemmen,” zal ik zeggen, en mijn onweerlegbare argumenten zal ik tegen dan wel mooi op een rijtje hebben. Mijn tegenstander is een Ghanese/Canadese Rotary Ambassadorial Scholar, en die zijn niet te onderschatten. Dus gemakkelijk zal ik het niet hebben. Maar ‘t zal sowieso plezant zijn.

Think Talk Drink

Publiekelijk geordend

Gezien de kleine hoeveelheid commentaartjes op mijn vorige twee berichtjes op dit weblog, ga ik er vanuit dat de meeste lezers de hoop op nieuws hadden opgegeven. Door nu wat regelmatiger te posten, wil ik hen geenszins extra hoop op een doorstart geven. De kans bestaat immers dat dit weblog er finaal mee ophoudt na onze verhuis naar Gent binnen iets meer dan een maand.

De verhuis gaat dus waarschijnlijk door op 20 september—tot dan woon ik in Londen. Om de tijd nuttig te besteden, orden ik mijn gedachten even publiekelijk—en ik maak hierbij daartoe mijn voorlopig to do lijstje bekend. Feel free to add your suggestions.

  • Het London Eye bezoeken.
  • Mijn thesis afwerken (deadline 11 september 17u00).
  • Als ik er geraak en onderdak vind, het toneelstuk The Interview van mijn klasgenootje en playwright Alexis Clements gaan bekijken op het festival in Edinburgh.
  • De Twinings Strand Shop bezoeken, achter de hoek van mijn school.
  • Naar een match gaan zien op Lord’s.
  • Met wat klasgenootjes gaan kijken naar Tom Stoppard’s Rock ‘n’ Roll (gepland op 30 augustus).
  • De verhuis naar Vlaanderen organiseren. Mijn moeder heeft deze taak heldhaftig op zich genomen. Hoera!

“There’s a good social life here”

Momenteel zit mijn lief nog op de Third International Deaf Academics and Researchers Conference in Stockholm. Hoewel ik ze maar enkele dagen moet missen, is het voor velen van jullie al veel langer geleden.

Bristol University to the rescue!

Het Centre for Deaf Studies (CDS) laat op haar website verschillende studenten aan het woord over hun ervaringen, en Maartje is één van hen. Het is de moeite om de getuigenissen eens te bekijken.

Zo heeft Nigel het over de internationale dimensie van CDS en over zijn ervaringen in het roei-team. Dan is er ook Elizabeth die vertelt over hoe ze haar eerdere psychologiestudies in verband wil brengen met Deaf issues, over de interculturele en internationale dimensie van CDS en over vrijwilligerswerk in Bristol.

Tenslotte vertelt Maartje over de tweetaligheid van CDS (Britse Gebarentaal en Engels), maar ze gaat vooral dieper in op het social life. We vernemen vanalles over de Deaf Pub, de Deaf Club, studentencafé’s, restaurantjes, cinema’s, en het rijke culturele leven. (En het is allemaal waar, trouwens.) U ziet, zelfs op verplaatsing zijn we bourgondiërs!

Maartje over de Deaf Pub in Bristol

Update: Aha, en eindelijk komt Maartje op haar onnavolgbare Pigs can fly ook met dit nieuws over de brug, al is het wat minder gekleurd.

Ondertussen…

  • …zijn de examens afgelopen. Ze zijn, denk ik, goed gegaan. Mijn punten krijg ik echter pas eind november, dus ik denk er niet bepaald aan.
  • …heb ik een lezing gegeven op de Eighth International Meeting of The Society for Social Choice and Welfare in Istanbul. Ik had het over Preference compliance of judgements. Het vakgebied, Social Choice Theory (oftewel Sociale Keuze Theorie), combineert zowel filosofie, economie, politieke wetenschappen als wiskunde. Jawel.
  • …is er een kogel door de kerk. Maartje heeft een funky doctoraatsbeurs van de University of Bristol vriendelijk afgewezen, omdat ze eerst nog wat werkervaring wil opdoen. Dat kan via een voltijdse job bij Fevlado in Gent, waar ze eigenlijk betaald zal worden om het werk te doen dat we met het Doof Actie Front gratis deden. Way to go girl! (Fijne nieuwe hoofding op haar website, trouwens.)
  • …zou ik mijn Istanbul-paper moeten herwerken tot mijn MSc-thesis. (Ik moet dus nog terug in gang schieten.) Ik heb in Turkije constructieve commentaar gekregen, wat eigenlijk wil zeggen dat ik nog veel mag bijlezen ook. Deadline is op 11 september om 17u00. Per 24 uur dat ik de thesis te laat indien, worden er vijf punten (op de honderd) van mijn score afgetrokken. Doorwerken is de boodschap.
  • …ligt verbeeld al een hele tijd plat. Ik weet het. Nieuwe start na de zomer. Vanuit Gent!
  • …zijn Maartje en ik op zoek naar een fijne woonplaats in Gent, om te betrekken op 1 oktober (of iets vroeger). Alle tips zijn van harte welkom!
  • …heb ik het voornaamste neergeschreven hier. Aanvullingen zijn steeds mogelijk. (U kan deze website trouwens in ‘t oog houden door middel van RSS-feeds. Link: Ivoren Toren RSS feed.)

Het mooiste van leren

“Het is verrukkelijk om te denken dat je doordrenkt bent van geheimen. Het mooiste van leren is dat het de geheimen vermenigvuldigt.”

—Elias Canetti, 1961, “Het Pantheon van Vergeten Dingen”.

Awoert de BBC

Elk jaar tijdens de examens is het goed weer, dat is waar. Om de vier jaar is er de wereldbeker voetbal om studenten van hun werk te houden, dat is waar.

Dit jaar zendt de BBC zelfs alle matchen uit via internet! De televisiebeelden zijn van verbazingwekkend goede kwaliteit.

Het is een schande. Waar is de tijd dat ge uw voetbal-pauzes nog moest plannen in uw studie-schema? Nu kan dat dus niet meer. Nee, op een of andere manier opent dat BBC-venster zich op uw computerscherm, en kijk… hier dragen ze de vlaggen van Italië en Ghana het veld op. Geen tijd om voort te schrijven, ik moet kijken studeren.

Volgende pagina »