Bloed, zweet en tranen

Het bordje in onze wc.

DEAR RESIDENTS

A standard charge has been set throughout all the LSE halls for cleaning up bodily fluids. Its is £ 65.00 plus VAT.

Any charges to this charge can be made by the Warden.

We would just like to add this has not been a big problem at Butlers Wharf, but it is important you know this charge exists.

Thank you.

HALL ADMIN

Op wikipedia is een lijst te vinden van alle bodily fluids. Ik denk niet dat ze hier bloed, zweet of tranen bedoelen — alhoewel, in tijden van examenstress is alles mogelijk.

De knoop

Er is gewoon veel te veel te doen hier in Londen, enkel en alleen op al mijn eigen school. Zo zoudt ge denken om te gaan luisteren naar de lezing in de LSE European Series,

Can Europe Run the 21st Century?

Date: Thursday 6 October 2005
Time: 6.30pm
Venue: Hong Kong Theatre, Clement House
Speaker: Robert Cooper

Responding to one analyst’s controversial prediction that ‘Europe will run the 21st century’, one of the European Union’s most senior officials asks whether Europe has the will and the means to do so.

Robert Cooper is director-general for external and politico-military affairs at the General Secretariat of the Council of the European Union.

Maar dan merkt ge dat er op exact hetzelfde moment één van de reuzen uit de sociologie, Anthony Giddens, zichzelf enthousiast in het openingsdebat van de reeks Global Civil Society 2005–06 werpt:

Global Risk: how civil society responds

Date: Thursday 6 October 2005
Time: 6.30pm
Venue: Old Theatre, Old Building
Speakers: Professor Lord Giddens and Professor Mary Kaldor

What do terrorism, climate change, migration and the tsunami have in common? Myriads of people around the world were touched by them. How people responded depended on their perceptions of risk, shaped in part by the many individuals, movements and NGOs whose campaigns reach beyond state borders and domestic policies.

Professor emeritus Lord Giddens is a former director of LSE and currently based at the Centre for the Study of Global Governance. Professor Mary Kaldor is director of the Centre for the Study of Global Governance.

Ik zou met een Japanse criminologie-student van enkele appartementen lager naar dit laatste —het debat— trekken. Uiteraard komt er ook dán nog iets tussen. Gisterenavond, op de Warden’s Welcome Party hier in Butler’s Wharf, heb ik mezelf blijkbaar ingeschreven voor de onnavolgbare Butler’s Wharf Boat Party:

An event you don’t want to miss. We take a gorgeous boat ride along the Thames all the way to Westminster, and then to the Thames Barrier. Lots of food, 2 free drinks, a beautiful night out and a great chance to meet your fellow Butler’s Wharfers. Pick up your free ticket in the common room beforehand (see posters for details). Ticket’s go fast so be sure to get yours.

I got mine —eten! drinken! foto’s!— en daarmee is de knoop doorgehakt.

Update: een foto van Big Ben, die avond getrokken.

Get involved

Zonet de School Induction achter de rug — toespraken van de gevestigde babbelaars. Zo kregen we de noodzakelijke grappen en grollen (“Who isn’t British and knows all the rules of cricket?”), een schets van twintig manieren om je inschrijvingsgeld te betalen, een opsomming van alle student services en uiteindelijk ook de vermelding dat plagiaat niet mag bij het schrijven van papers (“We used to say: ‘Borrowing from one source is called plagiarism, but borrowing from more than one source is called research.’ But students took that seriously, so we stopped telling that joke here.”).

Centrale boodschap bij alle vier de sprekers:

“Get involved!”

Dat zullen we dan maar doen zeker?

Be firm if you need to

De lessen starten hier pas volgende week, en ik zal me er tot dan van weerhouden om u te bestoken met de wijsheid van de week of de betere citaten — die hopelijk onherroepelijk zullen opduiken uit verborgen kamers van de Ivoren Toren. Iets lichtere, maar op en top Britse lectuur biedt de eerder vermelde London Cycle Guide:

Rights of way law forbids cycling on footpaths. However, Section 30 of the 1968 Countryside Act states that cycling is permitted on bridleways. This is a useful fact to memorise and quote if you are ever challenged — be firm if you need to, but please remain polite.

Ik heb uiteraard moeten opzoeken wat bridleways zijn — ik ben er nog altijd niet uit, al besef ik dat ik ze in hartje Londen alvast niet zal tegenkomen. Ik zou het natuurlijk kunnen vragen aan de uiterst actieve National Federation of Bridleway Associations. En ik zal beleefd blijven.

Onbetaalbaar

Er wonen zo’n tweehonderdtachtig studenten in Butler’s Wharf, en dat is goed zo, maar in de fietsenstalling in de kelder staan slechts een vijftiental fietsen. We zijn dus in de minderheid. Terwijl wij hier in de ontwapenende nazomerzon vrolijk langs de oevers van de Theems fietsen, geeft de andere 95% hun spaargeld uit aan bussen en de tube. Maar je ziet het in hun ogen, in de trekjes om hun mond: “Wacht maar tot de regen komt! En fietsen in de winter?” Toch slaan ze ook stiekem aan het rekenen om te zien hoeveel busritten de prijs van een basisfiets opleveren, en of ze dat er dit jaar zullen kunnen uithalen. Als ze het zouden doen, doen ze het beter nu — je weet wel, zolang het weer nog goed is. Want dat is onbetaalbaar.

Jaldee

Zonet mijn eerste drie woordjes Hindi geleerd. Zo is er chup (tsjup), waarmee je iemand de mond kan snoeren (à la shut up). Om iemand aan te sporen of op te hitsen, roep je hem of haar jaldee (djaldie) toe. En je dat niet gelooft, dan heb je nog steeds chalo (tsjaloo), zijnde ga weg! of je meent het? —afhankelijk van uw intonatie.

Verbranden of bevriezen

Het was Johan die me erop wees. Dat jezelf wassen in Engeland neerkomt op de keuze tussen verbranden of bevriezen. Er zijn hier namelijk geen mengkranen te bespeuren — je vindt hier overal braafjes een kraan voor warm en een kraan voor koud water. Of, zoals Johan het beschouwend weet te zeggen,

Haha, I love England. De Britten, zeker de Engelsen, blijven gewoon vasthouden aan hun oude kranen. Ze zien niet echt de noodzaak in van te veranderen. Goede illustratie van hun mentaliteit, het woord revolutie is hen echt vreemd. De laatste echte revolutie die ze hebben gehad was de slag bij Hastings, toen Willem de Veroveraar aankwam — bijna 1000 jaar geleden. Geweldig!

De enige ietwat uitzondering is de douche, daar is namelijk maar één kraan. Een soort mengkraan die warmer water aflevert als je de knop verder doordraait. Dat blijkt nog te werken ook, al kan je aan de sterkte van de straal geen bal veranderen. En zo leren we elke dag wat bij.

Out of fashion

Ik fietste rond half tien terug van de supermarkt (in den donkere), wanneer er plots een zestienjarig kereltje (met z’n lief aan de hand) naar mijn fiets wees en riep: “You’re out of fashion, dude!”.

Toen wist ik dat ik goed bezig was.

Natte banden

Vandaag m’n fiets gaan halen in London Waterloo. Eerst te voet naar de unief, met wat omwegen maar meestal langs de Theems. Veel regen onderweg, maar gelukkig ook veel bruggen. Ter plekke ben ik dan geregistreerd —ik heb nu een heuse studentenkaart— en dan naar ‘t station (gewoon aan de overkant van Waterloo Bridge).

Prima service daar, bij Euro despatch. Ik was mijn bonneke namelijk vergeten op kot, maar de man achter de balie was ook de man die m’n fiets uit de Eurostar had geladen en met wie ik toen een kort babbeltje had gedaan. Zodus en zodoende.

Bij het buitenkomen, met m’n fiets, zag ik een fietsenwinkel aan de overkant van de straat. Misschien hebben die wel praktische tips voor me! Een goed fietsplannetje zou ook geen slecht idee zijn. Ze hadden er de London Cycle Guide voor negen pond, en daarin kon ik dan lezen dat er gratis fietsplannetjes van Londen en omstreken worden uitgedeeld op alle toeristenbureaus. Zo’n kaart heb ik dus ook nu.

M’n eerste fietstocht van Waterloo Station naar Butler’s Wharf ging prima, mits een paar valse starten. Gewoon heel de tijd aan de linkerkant rijden — de rest van de mensen doet dat namelijk ook.

Een plek onder de zon

Mijn thuisbasis in Londen is de universitaire residentie van Butler’s Wharf, vlak bij de Tower Bridge. Butler’s Wharf is een ganse wijk, nogal trendy met veel winkeltjes, smalle straten, mooie bakstenen gebouwen die vroeger hun functie wel hadden in de haven.

Ik zit in appartement 20, samen met nog vijf andere studenten die ik nog niet ontmoet heb. Mijn kamer is zo’n 2,5 meter op 5 meter, met een eigen bed, bureau, lavabo en genoeg kasten. Met de anderen deel ik twee wc’s, een douche, een bad, een keuken en een living.

Nu nog wat goed volk, en dit jaar kan niet meer stuk.

Volgende pagina »