De Ivoren Toren

Morgenavond rond zes uur zal ik met een hoop fietsende medestudenten deelnemen aan de Critical Mass hier in Londen:

Critical Mass is often described as an ‘unorganised coincidence’. It happens when a lot of cyclists happen to be in the same place at the same time and decide to cycle the same way together for a while.

Prachtig.

Very often, those taking part enjoy it so much that they decide to get together at the same place and time the next month and the month after and so on, and to get other cyclists to join as well. The first London Critical Mass happened on the last Friday of April 1994, with a group of around 50 riders. Summer masses in London have attracted well over a thousand cyclists in the past.

Schitterend.

Imagine a large group of cyclists, riding along a city street – but not in the gutter in single file – instead think of the whole road filled with cyclists – pedalling, chatting and enjoying the space they have created for safe, fun cycling. If you can imagine this, you can imagine what it is like taking part in a Critical Mass of cyclists.

Ik kan het mij al helemaal inbeelden. Het is blijkbaar zelfs een wereldwijd fenomeen.

De suggestie kwam van Piero, een Italiaan in mijn klas, die gisteren in het seminarie Philosophy and Public Policy een presentatie gaf over de rechtvaardiging van burgerlijke ongehoorzaamheid. Je moest niet veel moeite doen om je deze jongeman in te beelden terwijl hij met duizenden anderen door Romeinse straten wandelt om de huidige regering daar te laten zien wat hij van haar denkt. Bon. Tot slot, voor de bezorgde lezers van Ivoren Toren:

Most of all, the rides are peaceful, safe and fun for everyone!

Ik ben er dan ook uitermate klaar voor.

Update: wat een ervaring!

2 Comments