Boeken in de koffer
Mijn jaar in Londen zit erop.
Eergisteren.
M’n thesis ingediend om tien voor vijf, zijnde zeshonderd seconden voor de deadline. En ik was geenszins de laatste. Onmiddellijk daarna met de klasgenootjes de pub aan de overkant van de straat bezocht, en vanop hun terras zagen we andere lopende/zwetende/fietsende/vloekende/verdwaasde filosofiestudenten zich naar het departement haasten om die deadline nog te halen. Vijf procent gaat er van je resultaat af per begonnen 24 uur dat je thesis te laat binnen is. Een goeie reden om op tijd te zijn, al zeg ik het zelf. Wat er ook van zij, mijn “Preference compliance of judgements” is binnen. Het resultaat kennen we pas in december, wat me ietwat gortig laat lijkt, maar er is naar verluidt niets aan te doen. Bon, de vrijheid lonkte! En de pubs ook.
Gisteren.
Het was al gisteren toen we van onze vreugdetocht terug thuis kwamen. Geslapen tot ‘s middags. Vervolgens met Klem, een klasgenoot en een voormalige Nieuw-Zeelandse Navy militair en een toekomstige Social Policy student aan Oxford, naar het Imperial War Museum geweest. Ik had me geen betere gids kunnen indenken. Naast allerhande uiterst indrukwekkende opgehangen vliegtuigen, V1- en V2-bommen, atoombommen en duikbootjes, hebben ze daar ook een sterke Holocaust Exhibition. De moeite waard.
Vandaag.
Inpakken. Al mijn gekochte boeken hier vullen al een koffer. En dan zijn er de cursussen nog, de kleren, de koffiezetapparaten, computer,… Dat wordt passen. En weggooien.
Vanavond.
Geef ik een afscheidsdrink in de River Bar, vlak bij mijn kot en vlak bij Tower Bridge. Iedereen is welkom, vanavond vanaf een uur of acht (BST)! (Niet gemakkelijk trouwens, afscheid nemen.)
Morgen.
Naar Bristol, mijn lief helpen inpakken! En op toer, uiteraard…
Overmorgen.
Guido en nonkel Sus komen met de auto in Bristol aan, om ons en Maartje’s bagage op te pikken.
Over-overmorgen.
Met de auto uit Bristol naar Gent, via Londen, waar mijn bagage op ons staat te wachten. En waar Ward voor enkele dagen mijn kot in beslag neemt om voor een tweede keer de stad te verkennen.
En dan?
Tot dan!
4 Comments
